Stil aan de overkant

Lieve enorme lezersschare,

Jullie hebben het vast al gemerkt: het was hier de afgelopen week bijzonder sereen, stil en rustig. Waarom? Omdat het traanbuisakkefietje toch even wat vervelender uitpakte dan verwacht. Maar goed. Hoewel mijn oog voelt alsof er een ijzerdraadje in is gestoken, mijn neus alsof er een stent in zit en mijn bovenlip alsof deze naar een botoxfeestje is geweest: ik leef nog en ik kan nog typen. En dat ga ik snel weer doen, beloofd.

Nou doei,

M

« Vorige post
Volgende post »

Een reactieReageer →

  1. Ooww, dat is ‘knüdde’! Sterkte ermee en tot ‘lezens’.

Reageer