Leed & ander ongemak

Omdat het met Pasen kouder wordt dan afgelopen kerst
Omdat dat k*twijf van Sales wel 5 kilo is afgevallen
Omdat je vanmorgen moe wakker werd en je moet nog zoveel
Omdat het zwart wordt voor je ogen bij de gedachte dat je dit werk nog 30 jaar moet doen
Omdat we niet allemaal gezond oud kunnen worden
Omdat vakantie er dit jaar niet in zit
Omdat je je afvraagt hoe het zover heeft kunnen komen
Omdat je er toch weer intrapte
Omdat die trut van de kinderopvang vanmorgen weer iets zei wat je nu nog dwarszit en het is lunchtijd
Omdat je buren luidruchtige oeh-aah-oeh-seks hebben
Omdat je baas nu al de Flapdrol-award 2013 verdient
Omdat ze jouw lievelingstrui te heet heeft gewassen
Omdat je er pas bij de derde date achterkwam dat hij de voorzitter van de Nederlandse Linkin Park-fanclub is
Omdat je een gaatje hebt
Omdat je net bij die ene mail per ongeluk op reply klikte in plaats van forward
Omdat je de enige was die het niet begreep
Omdat je allergisch blijkt te zijn voor ongeveer alles
Omdat die laatste 3 glazen gisteravond eigenlijk niet hadden gehoeven
Omdat je jezelf erop betrapte dat je het woord “babbelen” gebruikte
Omdat je pensioengat meer een pensioenkrater blijkt te zijn
Omdat de uitslag niet goed is
Omdat je verliefd bent op iemand anders
Omdat je 40 bent en nog steeds niet die dure winkel in durft
Omdat iedereen vandaag moet optiefen
Omdat ze nou nog niet hebben betaald
Omdat de poes ziek is
Omdat… (vul hier jouw reden in)

Daarom dit, speciaal voor jou. Bij mij werkt het, bij jou hopelijk ook.

Tip: Jean Paul Gaultier in de Kunsthal

Nog te zien tot 12 mei in de Kunsthal in Rotterdam: ‘The Fashion World of Jean Paul Gaultier: From the Sidewalk to the Catwalk’. Een supermooie overzichtstentoonstelling van het werk van de blonde Fransoos met z’n Bretonse trui. Gaan dus!

Er zijn wel meer liefhebbers (veel groepjes krasse knarrettes zoals je die tegenkomt in ieder museum/filmhuis/culturele groepsreis) dus het kan wat druk zijn. Maar dat mag de pret niet drukken.

Een kleine impressie:







En heb je ook een zoon die niet van voetballen houdt, maar wel van papier maché een puntbehaatje knutselt voor zijn lievelingsbeer? Geef ‘m een naaisetje. Wie weet waar dat toe leidt…



jean_paul_gaultier_meikemerktop.nl


Meer informatie over de tentoonstelling lees je op de website van de Kunsthal. Tot 2 juni is in de Kunsthal trouwens ook een leuke Pastoe-tentoonstelling. Op naar Rotjeknor zou ik zeggen.


I’ve got soul, but I’m not a soldier

Ken je dat? Dat je jezelf iets hoort zeggen en denkt “Wuuh, zei ik dat? Geen idee waar dat vandaan kwam”.
Ik vermoed dat Brandon Flowers van The Killers dat heel vaak heeft. Met het verschil dat hij er vervolgens een songtekst van maakt, er muziek onder zet met zijn band en er dan miljoenen mee verdient. En ik zing ook dom mee en denk dan halverwege “Wuuh, wat zing ik nou eigenlijk?”.

Daarom de Top 5 Meest Bizarre The Killers-teksten:

1. Uit Human:
Are we human or are we dancer?
My sign is vital, my hands are cold
And I’m on my knees looking for the answer
Are we human or are we dancer?

2. Uit Somebody told me:
Well somebody told me
You had a boyfriend
Who looked like a girlfriend
That I had in February of last year
It’s not confidential
I’ve got potential

3. Uit Spaceman:
My global position systems are vocally addressed
They say the Nile used to run from East to West,
They say the Nile used to run…
From East to West

4. Uit Bling (Confessions of a king)
So you sling rocks at the rip tide,
Am I wrong or am I right?
I hit the bottom with a “huh!”
?? Quite strange,
I get my glory in the desert rain,
Watch it go…”bling”

5. Uit Read my mind:
The teenage queen, the loaded gun;
The drop dead dream, the Chosen One
A southern drawl, a world unseen;
A city wall and a trampoline

Ja ja…

Overigens was het concert van The Killers van vorige week ontzettend goed. De band was in vorm, er waren lasers, confetti en vuurwerk. Een kniesoor die dan een beetje over teksten gaat lopen zaniken.

foto_the_killers_meikemerktop

Het geluid van vroeger

Komend weekend val ik met m’n neus in de boter. Van vrijdag tot en met zondag ga ik naar het festival Where The Wild Things Are, en dan hup maandag naar The Killers. Woei. Weinig dingen geven me zo’n instant gelukkig gevoel als muziek.

Daar moest ik aan denken toen ik dit filmpje tegenkwam over wat muziek met je doet, ook al ben je oud en versleten. Mocht je een tikje hormonaal zijn of gewoon emotioneel incontinent, pak dan maar vast de tissues. En kijk, ook voor een instant geluksmoment. Het duurt ruim 6 minuten, maar die kun je vast wel even missen, toch?

Ooit als ik oud, incontinent en chagrijnig in een bejaardentehuis zit, hoop ik van iemand regelmatig een koptelefoon op m’n hoofd te krijgen. Dan laat ik al m’n protheses rammelen op het ritme van Foo Fighters. Ik denk dat ik maar vast een ultieme playlist ga samenstellen.

Wat staat er op de jouwe?

Heel existentieel

We hadden 2 logeetjes. Het waren meisjes dus ik moest heel veel kleuren. En dan klets je wat ondertussen.

Logeetje 5 jaar: Meike, wanneer ben je moeder?
Ik: Als je een kind hebt.
Logeetje 5 jaar: O ja. Jij bent geen moeder hè?
Logeetje 8 jaar: Neehee! Dat wil ze niet!
Ik tegen logeetje 5 jaar: En jij, wil jij kinderen later?
Logeetje 8 jaar: Nee, ze ziet op tegen de bevalling.
Logeetje 5 jaar: Ik wil niet dat ze in mijn buik gaan snijden.
Ik: Maar dat hoeft niet altijd hoor. En je hebt nog 20, 25, 30, 35 jaar om erover na te denken.
Logeetje 8 jaar- op verontwaardigde toon: Nou, ik zou mooi niet wachten tot ik 40 was.

Juist.
Vijf minuten later moest ik een viltstiftgerelateerd incidentje tussen de dames sussen. En waren ze opeens weer 5 en 8. Gelukkig maar.

Boe II

Immer in deadlinemoeras, dito snotsituatie. Met dank voor de bloemen.

Boe

Ik beloof plechtig hier snel weer wat nieuws te typen. Echt. Maar op dit moment heb ik een beetje een writers block, een behoorlijke deadline en een hevig snothoofd. Fruitmanden zijn welkom, dank.

We hebben een clubje opgericht

Normen. Ja, zeg dat maar eens een paar keer hardop. Normen-normen-normen. Raar woord eigenlijk, beetje vies ook. ‘Norm’ maakt een comeback nu de Balkenende-norm weer een hot topic is. Daarmee wordt het woord een synoniem voor graaiers, woningbouwdirecteuren in Maserati’s en nou ja de duivel in al z’n verschijningsvormen. Beetje jammer.

Ondertussen zie ik een nieuwe norm ontstaan – ja, je las het hier als eerste: de Pauw-norm.
Je voldoet aan de Pauw-norm als je net als Jeroen Pauw:

  • een BN-er bent van het mannelijke geslacht;
  • wit bent;
  • 50+bent;
  • een vrij beroep uitoefent en -let op nu komt het;
  • met 200 vrouwen of meer het bed hebt gedeeld.

Bovendien moet je ijdel genoeg zijn (het heet niet voor niks de Pauw-norm) om deze aanzienlijke prestatie te willen delen met de rest van Nederland.

Aanvankelijk leek de Pauw-norm een marginaal verschijnsel, maar sinds november groeit de club. Beroepsaandachtstrekker Dries Roelvink moest toen in dit kader iets gokken, deed alsof hij nadacht en telde vervolgens een origineel aantal bedpartners:

Eind december volgde Jan de Bouvrie die aan Volkskrant Magazine vertelde dat hij een ondeugd was en jaaaaaaaaa zeker wel de 200 vrouwen haalde. Dat liet Wilbert Gieske, de vader van Arnie, niet op zich zitten en deed vorige week rap eenzelfde openbaring. Mij in verwarring achterlatend.

Moet dit vertrouwen opwekken: “reeds 200 dames gingen u al voor”? Is het old skool opscheppen? Maar waarom dan? En kunnen vrouwen dit ook zeggen en er mee wegkomen? Waarom zegt niemand 190 of 210? Vragen journalisten er specifiek naar of gooien de Pauw-norm-mannen het getal uit zichzelf op tafel? En glimmen ze dan ook een beetje van trots? Wie volgt? Hebben ze een clubblad of Facebook-pagina?

Vermoeiend hoor. Ik focus me maar op mijn eigen norm. Daaraan voldoe je als je op 1 avond een bak Ben & Jerry’s New York Super Fudge Chunk ijs kunt wegwerken.
Ik denk niet dat de Kolkman-norm het echt gaat worden.

Leftover flip over

Nog een paar uur en dan is 2012 afgelopen. En terwijl je wordt doodgegooid met terugbliklijstjes en jaaroverzichten, kijk ook ik terug op dit jaar en denk: werk, vooral veel werk. Bij verschillende opdrachtgevers werden mooie plannen geboetseerd, beleid vastgesteld, acties gepland. Sommige zaken gingen door, een heleboel ook niet, of in een andere vorm. Door de crisis, voortschrijdend inzicht of bezuinigingen.

Daarom bestaat mijn jaaroverzicht uit het meest melancholische symbool voor enthousiast geopperde plannen: leftover flip overs. Kijk dat optimisme!

Ik hoop dat je mooie plannen hebt voor een prachtig 2013. Wees bereid ze aan te passen en heb de moed ze op te geven als dat nodig is. Proost en tot in 2013!

Sien

Op de sportschool stond Sesamstraat op. Best logisch inderdaad, met al die bankdrukkende peuters. Terwijl ik fietste op een fiets die nergens heen ging, keek ik mee en zag tot mijn ontzetting Sien. Sien! Zij zat al in Sesamstraat toen ik een peuter was en daar zit ze nog steeds. Debiele conversaties voerend met Ieniemienie.

Sien en Ieniemienie doen mee aan Rad van Fortuin

Toen ik na thuiskomt Sien googlede, kwam ik erachter dat zij al sinds de eerste aflevering in 1976 meespeelt. Dat is dus al 36 jaar. Mijn god. En al die tijd zitten andere vrolijke Vlaamse meisjes in de Sien-wachtkamer, geduldig te hopen dat zij Sien mogen opvolgen als ze ooit vertrekt. Maar dat doet ze dus niet. Uit die wachtkamer is inmiddels K3 al voortgekomen: drie she-Belgen die peuters tot hun beste vrienden rekenen, met kinderstemmetjes praten en altijd vrolijk zijn in roze jurkjes. En wiens Sien-geduld opraakte.

Sien is uit ’47 en en snelle rekensom (iPhone – Hulpapps – Calculator) leert dat zij volgend jaar 66 wordt. Ze werkt gewoon lekker door na haar 65-ste, heel modern. De enige manier waarop de Sesamstraat-producenten haar ooit uit de serie krijgen is om haar natuurlijk te laten sterven op de set, in de zachte armen van Pino. En dan zingt Tommie daar een liedje over.