Month: November, 2012

Rachel

Door een atypische samenloop van omstandigheden had ik een week waar de gemiddelde kunstrecensent nog een puntje aan kan zuigen.

Ik zag Madagascar III in 3D (logeetjes), Mika in Paradiso (‘Big girl you are beautiful’ sloeg op een opvallend groot deel van het publiek), Joan as Policewoman in Paradiso (kippenvel) en als toetje Hij gelooft in mij, de try out van de musical over het leven van AndrĂ© Hazes.

Ja, je leest het goed: ik was bij een musical. Gratis, met drie andere snobs. En het was een echte, met Chantal Janzen en galmende uithalen. In een zaal vol tijgerprints, leren colberts en overhemden met tekst op de rug zaten wij dus klaar om het levensverhaal van Hazes te aanschouwen in zang en dans. Wat al snel bleek: het was meer Rachel: de musical.

Waar zij in de publieke opinie nog wel eens wordt gezien als diepbruine golddigger met foute kleren en dito motieven, bleek zij hier een onschuldig poppetje dat te jong trouwt en vervolgens ondanks alles achter haar man blijft staan. Over Hazes kwamen we niet veel meer te weten dan dat hij veel bier dronk (joh), zijn kindereden verwaarloosde en niet opgewassen was tegen de druk om te presteren. Nadat het doek dichtviel wist ik niet veel meer over zijn leven. Van Rachel daarentegen blijft het beeld hangen van een vrouw die heeft gestreden binnen een moeilijk huwelijk maar “die het allemaal zo weer zou doen”.

Wat zou Rachel Hazes, die betrokken was bij de musical, hebben willen bereiken met deze productie? Een eerbetoon aan haar overleden man? Nah. Ik vind het meer een PR-stunt voor haar. Een PR-stunt die de komende weken is uitverkocht. Slim gedaan Rach.

Lees alles over de musical