Month: January, 2011

Nachtmerrie

Wat ik altijd vergeet na een verhuizing, is dat ik moet wennen aan nieuwe geluiden. Zo werd ik na drie weken een keer wakker van gebonk. Het was midden in de nacht en kwam van beneden. ‘Er is iemand in huis’ piepte ik. Grote hilariteit aan de andere kant van het bed: er was echt níks aan de hand.

Toch maar het nachtslot erop voortaan. Ook al vond R dat er hier niets te halen viel. Alleen bleek de nachtslotsleutel onvindbaar, dus de dag erna fikste de slotenmaker een nieuw slot.

Ruim twaalf uur later, om half twee ‘s-nachts, stond onze alleenstaande buurvrouw oog in oog met een vreemde man. Hij stond in haar slaapkamer en had een pistool. Geen idee of er bij haar iets viel te halen, maar wel te bezorgen: de schrik van haar leven een enorme voorraad slapeloze nachten.

Ik ben echt zo blij met m’n nieuwe slot.

Goed voornemen

Ook jij hebt het vast heel druk. Druk, druk, druk, druk, druk. En dan vergeet je misschien zomaar om weer `ns op dit keileuke blog te koekeloeren. Daarom kun je je abonneren op de Meike Merkt Op abonneeservice. Even reageren hieronder (bij No Comments) en je bent klaar. Nu al je beste beslissing van 2011!

Huishoudschool

Het blijft raar dat je voor allerlei onbenulligheden een diploma nodig hebt (carrière, autorijden, gastouderschap) terwijl echt iedere imbeciel zomaar kan gaan samenwonen.

Zoals wij dus. Ik ben er behoorlijk op vooruit gegaan qua gezelligheid (althans na de eerste twee dagen volgend op de verhuizing), douchecomfort (thermostatische kraan), huishoudelijk werk (werkster, vaatwasser en kokende man) en algeheel welbevinden (inloopkast).

Maarrrrr…

Wat ik dus niet wist van te voren, is dat er op het gebied van apparatuur een juiste manier is van dingen doen en een foute. Uiteraard bleek ik gespecialiseerd in dat laatste.

Inmiddels heb ik daarom de modules Vaatwasser Inruimen, Sinaasappels Persen en HD TV met UPC Kastje Aanzetten met succes afgerond. Het espressoapparaat blijft nog een uitdaging, maar hé, Rome is ook niet in één dag gebouwd.

Had ik al verteld van de inloopkast?

The End

In november bleek dat mijn favoriete sushirestaurant failliet was.
Eind december ging dat fijne lunchtentje met die lekkere linzenpaté over de kop.
En nu is de mooiste bioscoop van Haarlem na 96 jaar gesloten. Cinema Palace, met de houten lambrisering, art deco inrichting en kroonluchters. Verderop in Haarlem komt een bunkerachtige filmgigant waar je ongetwijfeld alles in 3D kunt bekijken. En daar win je het nooit van.

Maar wat het ergste is?

Echt het áller, áller, állerergste? Dat in het pand van de bioscoop een Esprit-winkel komt. Een Esprit! Zout in de wonde, dat is het. Non descript, middelmatig, 13 in een dozijn zout.

Zo, dat was even mijn aftiteling.

Das war einmal

Dubbel

Ik trok dus bij hem in. Maar eerst gooide ik de helft van m’n troep weg. Ook hij ging ruimen. Nu zitten we dus zonder gieter, maar kunnen wel tegelijkertijd op 2 verdiepingen genieten van Jan Hammer.

Crocket en Tubbs en Crocket en Tubbs

Tijd vliegt

En toen was het pardoes 2011.

De laatste paar weken van december gingen enigszins aan mij voorbij door een combinatie van een verhuizing voorbereiden, een stevige griep en hevige sneeuwval. Ik heb kortom zaliger kerstdagen gekend. Maarrrrr…ik ben verhuisd, geheel opgeknapt en terug. Gelukkig Nieuwjaar!