Month: September, 2010

Barbie’s time o’ the month

Ik ging op vakantie en nam mee: te weinig tampons. Want die hadden ze vast wel toch, in de VS?

Ja, maar heel beperkt in het dorpswinkeltje op die berg. Ik nam dus mee wat ze hadden.

Dat ik ze uiteindelijk niet ging gebruiken had echt niets te maken met het feit dat ze:

- van roze plastic waren;
- met bijpassend lanceringsstaafje;
- en hysterisch geparfumeerd.

Nee, ik vond dat witte touwtje zo detoneren. Ik had minstens roze gevlochten engelenhaar verwacht. Of een gouden kettinkje met een Swarovski bedeltje.

Ik ben nou eenmaal een sucker voor accessoires.

We, the Fork People

Amerikanen en eten: niet echt een origineel onderwerp, ik geef het toe. Teveel, te vet, te vaak. Toch blijf ik me hier verbazen, met name over het concept Uit Eten.

Neem het tempo, de eindeloze refills en de doggy bags. Maarrrr…dat haalt het niet bij het bestekgebruik van De Amerikaan. (En ja, ik mag hier algemeniseren want wat ik hieronder beschrijf, geldt voor alle Amerikanen die ik de afgelopen weken heb zitten bespieden.)

Het gaat zo:
1. Het bord met eten wordt voorgezet.
2. De Amerikaan pakt met z’n rechterhand het mes en snijdt z’n eten in hapklare brokjes. Ja, ook volwassen stoere mannen.
3. Vervolgens wordt het mes weggelegd, neemt De Amerikaan de vork in z’n rechterhand en begint te prikken in z’n eten. De linkerhand ligt ondertussen losjes op de linkerknie.
4. Soms komt men geheel onverwacht toch nog een ongesneden stukje eten tegen op het bord. Dan wordt het spannend. De echte ‘go getters’ proberen te snijden met de zijkant van hun vork, wat niet meevalt bij een stuk steak. Zeker niet als je ondertussen de tafelconversatie levendig wilt houden (en je linkerhand op je knie).

Ik heb echt geprobeerd dit alles te aanschouwen zonder te oordelen, maar ik geef het op. En ik ben heel blij dat ik heb leren eten met mes en vork. Dank je wel mam.

God is great

In North en South Carolina houden ze erg van tattoos, pick up trucks, trailer parks, Billy Joel en kerken. Ik zag er nog nooit zoveel. Kerken voor Baptisten, Zevende dag adventisten, evangelisten en katholieken. En sommige religieuzen zijn niet bang om het er dik bovenop te leggen.

Zo stonden we zondagochtend in de hotellift. Het was druk. Op de tweede etage stapte een mongool in met zijn moeder, die sprekend leek op Sarah Palin.
‘Kuh’ zei de mongool.
‘Kuh’
‘Kuh’

‘He wants to say it’s a christian morning’ kirde Sarah Palin opgewekt door de lift. ‘But for us Christians every day is christian ofcourse’.

Tsja…gelukkig stopte toen de lift en mochten we eruit. Want wat moet je met dit soort religieuze oprechtheid?

Twee dagen daarna kwamen we dit tafereel tegen op straat in Charleston. Over er dik bovenop leggen gesproken.

Djoeran Fendersloet

Het kostte 1 busrit naar Schiphol, 3 uur hangen op de luchthaven, 2 vluchten van samen 10 uur en een half uurtje met de auto, maar toen waren we eindelijk in Savannah. Vakantie! Het was heet, het was donker en we waren moe.

Om meteen een beetje in de nieuwe tijdzone te komen, besloten we niet meteen te gaan slapen, maar de tv nog even aan te zetten. Het eerste wat we zagen daar op die hotelkamer in tropisch Georgia was deze boeventronie. Heerlijk om er even helemaal uit te zijn.

Nors en Sous

Ik zag dit weekend al verschillende pubers in zwartglimmende dekbedjassen met bontkraag. En de Nuon stuurde mij vandaag hun Herfstgids met isoleertips. Maar mensen! Het is nog steeds zomer!

Sterker nog, nog 2 dagen werken en dan mag ik op vakantie. Zomervakantie.
E I N D E L I J K!

En om de voorpret nóg groter te maken keek ik gisteren alvast een educatieve serie ter voorbereiding. Nou weet jij ook waar ik naartoe ga…toch?

Orry Main!

(Woeha, het is Orry Main. Met z’n matje.)