Month: May, 2006

Poel des verderfs

Soms gebeuren er van die dingen in je leven waarbij je je voor kunt stellen dat het in een film wél leuk zou zijn. Vorige week gingen M en ik zwemmen. Ooit zwommen we ieder zaterdag, nu zwemmen we als het bad open is en we zin hebben. Iets minder vaak dus.

Badhokje in, badhokje uit, tassen in één kluisje, deurtje checken: ja dicht. Zwemmen dus. Een uur lang. S A A I. Na een half uur banen trekken komt de badjuf aanlopen met mijn portemonnee in haar hand. Verwarring alom. Volgens haar stond ons kluisje open, want het hengsel van mijn tas hing eruit.

Hmmm…maar we hadden toch gecheckt? Nouja. De juf had onze tassen veilig bij de receptie onder gebracht en vertelde dat mijn telefoon er nog inzat. Pfff..gelukkig maar. Tassen opnieuw in kluisje gedaan, deurtje gecheckt, klapte na dichtdoen meteen weer open. Nogmaals dicht gedaan, nu zat ie dicht. Half uur verder zwemmen. Nog steeds S A A I.

Klaar. Douchen. Kluisje open, tassen eruit, badhokje in. Badpak uit, afdrogen, kleren pakken.
Kleren pakken.
Kleren pakken?

Weg zijn mijn nieuwe slippers ( 1 dag oud), mijn spijkerbroek, mijn onderbroek, mijn BH en mijn jas. En daarmee ook mijn huis- en fietssleutels. In mijn tas huist, naast telefoon en portemonnee alleen nog heel Remy mijn T-shirt. Prullenbakken worden gecheckt. Politie wordt gebeld ( `Ja u moet even hier naartoe komen om aangifte te doen’. `Maar ik heb niks aan!!!!’. `Oja…’). Mannen met witte pakken slui…nee, dat is een grapje.

Redder in nood R komt met een tasje kleren en een extra setje huissleutels. Terwijl ik op het politiebureau aangifte aan het doen ben, word ik gebeld. Het zwembad. Broek en jas zijn gevonden, mét sleutels in de zakken. Ik kan weer naar huis.

En nu denk ik steeds: dat van die nieuwe slippers, dat begrijp ik…maar de rest…? Ieuw.