Month: March, 2006

Snoer-dyslectisch

Zo’n 3 weken hield mijn cd speler er opeens mee op. Zonder eerdere waarschuwingen in de vorm van haperingen of een niet opengaand laatje. Plop. Toen begon de ellende.

Mijn eerste gedachte was: een nieuwe cd-speler kopen. Dus ik alvast wat voorwerk verricht op internet. Bij 1 of 2 winkels kon je nog wel een cd-speler krijgen. Bij de rest niet. Ik was verbijsterd. Dus besloot ik zelf een kijkje te gaan nemen in een witgoedzaak. Dat stelde ik altijd zo lang mogelijk uit. Ik haat witgoedzaken. Nou eigenlijk haat ik de mannen de in witgoedzaken werken.

Een stukje achtergrondinfo: Ooit kwam ik als 16-jarige zo’n tent binnen. Met m’n hele spaarsaldo in mijn portemonnee. Om mijn eerste geluidssetje uit te zoeken. Zo’n alles in 1 ding. Helemaal nerveus was ik. Zo’n apparaat is namelijk heel duur als je 4 gulden per uur verdient met je C&A zaterdagbaantje.

Ik had al wat oriënterend onderzoek gedaan en wist de verkoper dus blind mijn doel aan te wijzen. Hij keek naar mij, naar het setje, en verzuchtte: `Ach ja, het is natuurlijk gewoon brandhout’.

Een nieuwe cd-speler uitzoeken, daar zie ik dus wat tegenop. Ik hoor het zo’n pukkelige 18-jarige verkoper al zeggen: `Maar mevrouw, een cd-speler? Die verkopen wij al járen niet meer’! Op zo’n toon alsof je zojuist hebt gevraagd om een band voor je Betamax-video.

Kortom, ik stelde het bezoek aan zo’n zaak nog even uit. Zeker ook omdat mensen (lees: mannen) in mijn omgeving zich afvroegen waarom ik mijn DVD-speler niet gebuikte als CD-speler. En ik had toch een iPod?

`Jajajajaja…verzuchtte ik. Maar dan moet ik die weer aansluiten op mijn versterker, met snoertjes enzo, en dan moet ik alles uit de kast gaan halen (letterlijk) en dan..en dan…ik word al moedeloos bij het idee’.

Mannen snappen dit niet, ben ik nu achter. Dat blijken dan opeens heel opgeruimde wezens. Gewoon wat snoertjes, wat is daar nou aan?

Dus speel ik nu al 3 weken al mijn cd’s af op mijn pc. Met hele kleine boxjes. En cd’s die blijven hangen. Irritant!

Gelukkig belde mijn lieve broertje vanochtend. Hoe het ging. Nou, piepte ik, `ik ben nogal verkouden en heb heel erge keelpijn en moe en.. en.. en mijn cd-speler doet t nog steeds niet’. Die verkoudheid deed het `m waarschijnlijk. Hij zou wel even langskomen. Met een snoertje. En dan de DVD aansluiten op de versterker. Ik voelde me meteen al beter.

Binnen een uur stond ie op de stoep. Hij had zijn jas nog niet uit of was al in mijn kastje gedoken. Hij trok de cd-speler een stukje naar voren.`Enneh….er zit niet gewoon een snoertje los ofzo?’ (mijn boer kent mij best goed, zeker na het vorige DVD-speler incident). Ik verstarde, hmmm….nee naturlijk niet. Hoe kan een snoertje nou opeens, zomaar heel spontaan uit een apparaat vallen? Onmogelijk!

De volgende minuut leek een eeuwigheid te duren. `Het is toch niet te geloven’ hoorde ik in het kastje echoën. Mijn broer hield een snoertje in zijn hand en keek me meewarig aan. `Heel gek ja, dat ie het niet deed. Misschien zat er geen stroom op?’ Oeps. Ik giechelde wat dommig. `Nou dat is weer een leuk verhaal voor de kroeg’ besloot hij. Ik ging snel maar even thee zetten.

Soms moet je eigen zwakke punten erkennen. Dit is er één. Ik ben nu al uren non-stop muziek aan het draaien, mijn broer is met extra snoer en al weer naar huis. Het leven is mooi.

Maar het volgende avontuur ligt al op me te wachten. Gisteren werd de ADSL-installatieset bezorgd. De doos laat ik nog maar even dicht…