Month: December, 2005

Kerstpakket type Romantiek

Het was weer een grote doos. Niet echt NS-proof. Maar toch leuk. Ik maakte de doos open en haalde `m leeg.

  • weekendtas
  • handdoek
  • bad/douchegel
  • kaarsen
  • nootjes
  • witte wijn
  • bonbons

Ik graaide verder.

Haalde al het vulmateriaal uit de doos en stuitte toen op de bodem. Keerde de doos voor de zekerheid nog even op z’n kop.

Tsss…heb ik weer. Zijn ze vergeten de perfecte man in te pakken.

Weg met kerst

Ik ga jullie verlaten, morgen. Voor 3 weken.

Ik mis dus de kerstkransjes, de oh-nee-shit-koudvuur-bestaat-niet-vuurwerkstaafjes (hoe heten die dingen ook alweer?), de kruitdampen op 31 december, de nieuwjaarsborrels.

Op naar de zon, de rijstvelden, de spraakverwarring, de gefrituurde hond. Op naar het epicentrum van de vogelgriep. En misschien heb ik het wel verdiend dit jaar.

Ik wens jullie allemaal hele leuke dagen en een knallende jaarwisseling!

Tot volgend jaar.

Leuke humor (om te lachen)

We vonden de grap erg leuk. Van het kaliber Hi-La-Risch. Zó leuk dus. Dus gingen we `m die middag vertellen in de kroeg. Ik deed de inleiding, vertelde het begin, gaf een aanzetje en M maakte `m grandioos af. Perfecte opzet. Mini en Maxi konden er nog een puntje aan zuigen.

In mijn hoofd hoorde ik tromgeroffel.

De clou hing verwachtingsvol in de lucht. We wachtten, zelf nog nahikkend, af tot het lachsalvo zou losbarsten.

Het bleef stil. En toen nog iets langer stil. We stonden oog in oog met opgetrokken schouders en neerhangende mondhoeken. De clou spatte met een oorverdovende stilte uit elkaar.

Nou ja. Had je bij moeten zijn.

FAQ

- Waarom hangen `Ongewenst Zwanger?’ posters altijd alleen op het station? Is dat de aangewezen plek voor het bereiken van de doelgroep?

- Waarom zie je nooit vissende vrouwen?

- Waarom hebben sommige mensen banen en andere carrières?

- Waarom staat er op veel cosmetica `dermatologisch getest’ maar nooit de uitslag van die test?

- Waarom toch die rode bandplooibroeken?

- Waarom hoor ik mezelf nog steeds `Ja, gezellig, maar ik maak het niet te gek. Dus gewoon even 1 biertje hoor’ zeggen terwijl ik weet dat het er ALTIJD meer worden?

- Waarom mag een dikke kont bij J.LO wél?

- Hoezo blijft zojuist door mij gekochte bierflesje eigendom van de brouwer?

- Wat betekent `goed in bed’ eigenlijk?

- Waarom zitten er in die tussenfilmpjes (heten die promo’s?) van Net 5 altijd vrouwen die:

a) in slow motion een glas drank in hun gezicht gesmeten krijgen, of

b) vrouwen die in slow motion omvallen?

Aagje

Nieuwsgierigheid is in de ogen van veel mensen geen goede eigenschap. Ik vind nieuwsgierigheid een zeer ondergewaardeerde eigenschap. Zonder nieuwsgierigheid tenslotte geen ontdekkingsreizen. Amerika nooit ontdekt! Of een middel tegen polio. Of een onontdekt Watergate- schandaal.

En nou wil ik mij niet meten met Columbus, Bob Woodward of Carl Bernstein, maar ik kan wel zeggen dat ik de eigenschap nieuwsgierigheid bezit. Soms meer dan me lief is.

Op het werk was het enveloppendag. Een envelop betekent een gratificatie. Een gratificatie betekent een netto bedrag dat de betreffende werknemer deze maand bovenop de toch al royale bezoldiging zal ontvangen wegens uitmuntende resultaten in het afgelopen jaar.

Je voelt `m al. Ik kreeg niks. Vorig jaar zat ik er nog bij, bij dat kleine selecte groepje van gelukkigen. Maar het kan niet altijd feest zijn (Schijnt. En waarom eigenlijk niet?). Nou hangt er ergens in het gebouw altijd een lijst met daarop de namen van de gelukkigen en het ontvangen bedrag, maar ik was te lui om op zoek te gaan. En als we dan toch open en transparant bezig zijn, is er een snellere manier om achter het mysterie te komen.

 `Heb jij een envelopje gekregen?’

Collega 1 en 2 deden eerst alsof ze me niet hadden verstaan. Terwijl het toch een heel duidelijke vraag is, lijkt me zo. Maar na een flauwe glimlach gaven ze toe. Ja, zij hadden er een gekregen. `Gefeliciteerd!’ riep ik oprecht vrolijk.Ondervraagde nummer 3 keek me na mijn vraag met grote ogen aan en babbelde vervolgens vrolijk verder over een begroting. Ik dacht: `Ze zal het wel niet verstaan hebben, kom ik vraag het nog een keer’. Dus dat deed ik. Ze keek een beetje geërgerd en verliet niet lang daarna de kamer. O jee. Ik ook met mijn grote mond.

Mentale Post-It: goed voornemen 2006 is mijn nieuwsgierigheid intomen. Misschien dat een envelopje er volgend jaar dan wel weer in zit.