Month: July, 2005

R.I.P.

Ik weet dat ie er ligt. Al bijna een week. Een dode muis in de gang van de boxen. Doodsoorzaak onbekend. Ik zag `m liggen nadat ik er schijnbaar al een keer overheen was gestapt. En nu heb ik een dilemma. Want wie ruimt het kadavertje op? Pull yourself together hoorde ik mezelf denken. De maatschappij, dat ben jij.

Dus stond ik gisteren gebogen over het lijkje met een plastic tas in mijn hand, bij wijze van handschoen c.q schepje. Maar ik kon het niet. Mijn hand weigerde en ik bedacht me ook dat ik dat beestje dan nog ergens ten grave moest dragen. En mijn prullenbak ging het niet worden.

Vanochtend was de muis weg. Met hernieuwd vertrouwen in de daadkracht van mijn buren slaakte ik een zucht van verlichting. Tot ik een pootje onder de opengeslagen deur uit zag komen. Iemand had het stoffelijk overschot verplaatst maar niet opgeruimd!

Dus nu hoop ik dat als ik er niet meer aan denk, het vanzelf verdwijnt. Een strategie die tot nu toe overigens nog nooit heeft gewerkt.

Voor sommige dingen heb je gewoon een vent nodig.

Asshole dag

Het begon zo mooi. De zon scheen, het was zondag, de afwas weg en M belde. Een strandafspraak was zo gemaakt. Dat heb je met gelijkgestemden. Helemaal met gelijkstemde singles. Dus daar gingen we. Lekker langzaam. Op het strand nog even een softijsje eten om dat oude ik-ben-puber-bij-Febo-gevoel terug te krijgen. Daarna even een plekkie uitzoeken. Eenmaal geïnstalleerd was het genieten geblazen. Lekker windje, factor 12. Not a care in the world. Het leven is heeeeeeeeeeeeeeeerlijk.

Tot er boven ons, vanaf een duintje een man naar beneden komt rollen. Hmmm…..komt ie op ons af? Opeens komt zijn tong uit zijn mond, begint hij afgrijselijke geluiden uit te stoten en wild met zijn armen te zwaaien. Nog weifelend vraag ik M: `Is dat normaal?’. Geheel gedeformeerd door teveel Bloemendaal- ervaringen gaan we nog uit van het zoveelste GHB- slachtoffer. Maar nee, dit blijkt epilepsie. Gelukkig zijn vrienden snel ter plaatse. Alsmede de rest van Nederland. Onze achterbuurjongen reikt op van zijn stretcher en maakt de foto. Leuk voor later.

Wanneer de man is afgevoerd en de rest van de roofvogels zich hebben teruggetrokken op hun handdoeken, keert de rust terug. Denken wij.

Maar nee. Een door testosteron overmande patser besluit zijn lege flessen –en dat zijn er veel- niet zomaar weg te gooien. Nee, dat zou een gemiste kans op een showtje zijn. Hij gooit de flessen van een afstandje de vuilnisbak in. Onze amateurfotograaf laat deze krachtmeting niet zomaar aan zich voorbij trekken. Gooie! Lache! Helaas zitten wij vlak achter de beoogde bak. En blijkt niet iedereen te kunnen mikken.

We besluiten te vertrekken. Het is mooi geweest. Op weg naar de fietsen komen we nog een langs een gnoomachtig mannetje dat vlak voor mij stopt en voor een vol terras een grote- borsten- beweging maakt en daar een bronstig geluid bij produceert. Ik moet denken aan de moslims die er vanuit gaan dat mannen zich niet kunnen beheersen, daarom dragen de vrouwen een hoofddoekje. Mohammed had gelijk. Sommige dingen veranderen nooit.

Vlakbij huis wordt er nog naar ons getoeterd door een minstens 50-jarige met een pornosnor. M vraagt nog naïef of ik `m misschien ken. Even daarna uitgebreid bekeken door een  Chromosoompje Teveel. De laatste 10 minuten van de fietstocht verlopen rustig. Thuis check ik voor de zekerheid  of mijn T-shirt op zijn plek zit. Niks bijzonders aan de hand. Ik trek de gordijnen dicht en kruip op mijn bank. Vandaag was Asshole dag.